This site uses cookies to provides services, personalise adds and analyse traffic. Information on how you use this site is shared with Google. If you use this site you agree with the use of cookies. Sorry to bother you with this annoying banner. European law says we have to. Click the "I get it" link to hide this message.

Deze site gebruikt cookies om services te leveren, advertenties te personaliseren en verkeer te analyseren. Informatie over je gebruik van deze site wordt gedeeld met Google. Als je deze site gebruikt, ga je akkoord met het gebruik van cookies. Het spijt ons dat we u met deze irritante banner moeten lastig vallen. Iets met nieuwe Europese wetgeving. Klik op het "I get it" linkje om deze boodschap te verbergen.

More info... | I get it
Specieshunters.com - Nieuws
log in
home
archive
faq
contact

Jachtreis op onderwaterwild

20110701

Naar Kaapverdië voor prize fish

Dit artikel is eerder gepubliceerd in `De Nederlandse Jager` juli 2011. Wij danken De Nederlandse Jager dat we het hier mogen plaatsen.



‘Dit is wel even iets anders dan een platvissie op de Oosterschelde’, roept Hans van Loenen monter terwijl hij met een wahoo een wedstrijd doet wie het hardst aan de lijn kan trekken. Na een kwartiertje knokken geeft de vis het op en kan schipper Giorgio het torpedoachtige creatuur met een gaff binnenboord hijsen. ‘Mijn 117e soort vis’, glundert de visser. Met een ferme tik op de kop wordt de vis gedood. Nog dezelfde avond eten we een carpaccio van dezelfde wahoo, dat kunnen wij van harte aanbevelen. Daarbij koele witte wijn maar ook, om de vangst te vieren, een grogue, een lokale van suikerriet gestookte soort rum. En dit alles op een palmenterras direct aan zee, met de blote voeten in het warme zand.

Van Loenen (58, werkzaam in de uitzendbranche) heeft vele big game visreizen op zijn naam staan. Deze keer koos hij voor Sal, een der Kaapverdische eilanden, een archipel op zo’n 450 km afstand van de kust van Senegal. Nabij Dubai ving hij zeilvis, een trip naar Venezuela leverde onder andere dorade (mahi mahi), witte marlijn en geelvintonijn op. Azoren was goed voor grootoogtonijn (waaronder het Nederlands record van 87 kilo), Tobago voor blauwe marlijn en baracuda, in Kenia kreeg hij zowel de zwarte als de gestreepte marlijn aan de haak en in Noorwegen ving hij in een vliegende sneeuwstorm een kabeljauw van 36 kilo, groter worden ze niet. Deze visser is een soortenjager en een recordjager. Daarom Sal, want dat is een goede stek voor wahoo, die stond nog niet op zijn lijstje.



Wahoo zwemt 80 km per uur

Een wahoo is een respectabele vis, een vlugge rover van tropische en subtropische wateren. Met zijn zeer slanke torpedovorm en krachtige staart kan hij een snelheid van 80 km per uur halen. Het dier wordt tot 2,5 meter lang en 80 kg zwaar. Zijn kaken zijn voorzien van een goed verzorgd gebit, blijf daar met je vingers uit de buurt want de tandjes zijn scherper dan een scheermes. Het is een lean, mean killing machine en een high prize game fish. Daar is de schipper met zijn Jojo, een volledig uitgeruste big game visboot in compacte uitvoering. Mannen als Giorgio Assolari zijn zeldzaam, hij is een van de echte zoutwatercowboys, die je kunt aantreffen in de vreemdste uithoeken van de wereld. Hij fungeert nog steeds als troubleshooter van zijn Italiaanse bouwonderneming, maar vertoeft het liefst op de lange deining van de oceanen. De zee afturen, de hengels in orde maken, constant zijn fishfinder en gps plotter in de gaten houden. Trollen (het kunstaas achter de boot aanslepen), uren achtereen, totdat je bijna in slaap valt van het constante gestamp, gewiebel en gezwaai van de boot, en dan fiiiiiiiiiisssh!!!!, het gieren van de spoel van de heavy duty reel.

Of geen vis. De volgende dag er weer op uit. ‘Het is onmogelijk om geen wahoo te vangen’, stelt hij voor we uitvaren. Dat had hij nou niet moeten zeggen. Van Loenen vangt dan wel zijn eerste wahoo, maar dat blijkt een toevalstreffer tijdens een weekje vissen waarin verder geen enkele trophy fish in de boot komt. De bovenste waterlaag is licht vertroebeld door krill, zwevende massa’s piepkleine organismen die als voedsel dienen voor onder andere walvissen. Op zijn fishfinder ziet de skipper scholen aasvis onder de lagen krill en daar weer onder kan hij op zijn schermpje de grote jongens ontwaren. Ze zitten op 80 meter of nog dieper, het blinkerend aas achter de Jojo krijgen ze niet in zicht. We trollen uren, we trollen dagen. Giorgio staat mismoedig achter zijn stuurtje en schudt met z’n hoofd. ‘In de acht jaren dat ik hier vis heb ik dit nog nooit meegemaakt’, zegt hij. Ook de lokale vissers, die er ‘s ochtends vroeg al op uittrekken in hun rood, blauw, geel en groen geschilderde sloepjes, brengen geen grote vissen aan wal. Zij vissen met handlijnen. Hun devies is: als we drie vissen hebben, zit de visdag er op. Eén om op te eten, één om de brandstof van te betalen en één voor de verkoop. Kleine vissoorten vangen ze wel, ze komen als ‘catch of the day’ op de menukaarten van de restaurantjes te staan.

Tropische verrassingen

Ook wij schakelen enkele keren over op bodemvisserij met beaasde (met stukjes vis) haken. De ene na de andere tropische verrassing komt boven water. Van veel soorten weet de schipper de naam, van andere soorten weet hij dat de plaatselijke vissers er een naam voor hebben, maar er worden ook vissoorten binnen gehaald die nog in geen enkel wetenschappelijk overzicht worden genoemd en geen Latijnse naam hebben. Zoals dat ene rode visje met glanzende vuurrood gestifte lippen als van een Parijse danseres. Alles gaat mee ‘voor de pot’, behalve de red squirrel fish, een rood wit gestreept juweel met op verschillende plekken zoveel gemene stekels dat je je hand eraan kunt openhalen. Voor Hans betekenen al die bijvangsten wel dat hij het aantal vissoorten dat hij heeft gevangen nu tot 127 kan bijstellen. Hij noteert alles, lengte, gewicht, vangstplaats. Voor de NCRZ (Nederlandse Commissie Record Zeevissen) houdt hij al tientallen jaren de recordlijsten bij.

‘Macumba!!’, roepen Giorgio en zijn deckhand Matheus in koor. Zwarte magie. Er hangt deze week een negatieve spirit over de visserij op mooie prize fish. ‘Macumba, macumba’. De schipper haalt alles uit de kast, de wendbare Jojo stuitert af en toe over de golven. Matheus is een begenadigd visser, maar kan ze ook het water niet uitkijken. Hij scant elke golf af met samengeknepen ogen. Een paar dolfijnen komen even goedendag zeggen, zwemmen een stukje met de boot mee. Van Loenen heeft zijn wahoo. Maar met een lengte van 134 cm en gewicht van 13,5 kg is het wel een kleintje in z’n soort. Dat kan beter. ‘Dit gaan we overdoen’, zegt de recordjager stellig. Met Giorgio is er alweer druk e-mailverkeer. En daarna? Daarna is de Atlantische heilbot aan de beurt.

www.tightlines.nl

www.ncrz.nl


reacties (0)


Tweeten
2019:
# naam srtn
1 179
2 178
3 145
toon hele lijst
aller tijden:
# naam srtn
1 784
2 712
3 637
toon hele lijst
unieke soorten:
# naam srtn
1 112
2 105
3 81
toon hele lijst
op de vlieg:
# naam srtn
1 118
2 111
3 108
toon hele lijst
stats:
310 geregistreerde soortenjagers.
3239 verschillende vissoorten.
26 niet erkende vissoorten.
20 hybrides.
418 gevangen op de vlieg.
633 vissoorten op targetlijsten.
176 foto's van zwoenzels.